Fascinantno djeluje POVEZANOST PRIMARNOG TBC OGNJIŠTA I NADBUBREŽNIH ŽLIJEZDA. Dok je primarno ognjište mirno, njih jasno razdvaja kapsula bubrega. Tada se primarno ognjište vidi, dok se nadbubrežna žlijezda ultrasonografski ne diferencira. Međutim, kada dođe do aktivacije primarnog ognjišta (a to je kod preko 50% ljudske populacije) obavezno biva zahvaćen i dio nadbubrežne žlijezde, manji ili veći, rijetko cijela žlijezda. Ono što posebno pada u oči je JEDINSTVENOST OVA DVA OGNJIŠTA koja se vrlo jasno registruje okom (i snimkom) a sve kasnije promjene kao što su regresija, sanacija, reaktivacija – istovremene su i jednake.
Da li ima potrebe naglašavati važnost ovog otkrića?
Ako postoje tako brojne lezije u bubrežnom parenhimu, do sada nepoznate, kao i ove lezije nadbubrežnih žlijezda, jednako brojne i takođe do sada nepoznate, onda svakako ima razloga da se etiologija arterijske (esencijalne) hipertenzije, takođe nepoznata – istraži i sa ovog aspekta.
Zar se ovo može ignorisati ili a priori odbaciti?
Nije li samo ovo dovoljan razlog da me medicinska nauka sasluša, da mi omogući da ovo što sam otkrio – praktično pokažem?
Bez suvišne patetike, imam 64 godine i BILO BI ŠTETA DA TO DRUGIMA NE PRENESEM!!